Srednjovekovno utvrđenje Bač činili su tvrđava i podgrađe, izgrađeni na prirodno obranjivom meandru reke Mostonge. Ovaj prostor je višeslojni arheološki lokalitet sa kontinuitetom od mlađeg neolita. Utvrđenje je imalo značajnu upravnu, vojnu i versku ulogu, a činilo je i nukleus za razvoj srednjovekovnog grada. Deo utvrđenja vezuje se za period od 1338. do 1342. i ugarskog kralja Karla Roberta Anžujskog, dok je izgradnja bedema i kula i njihovo ojačavanje započeto sredinom XV i trajalo sve do pada pod Turke 1529. Utvrđenje je bez većih oštećenja oslobođeno od Turaka 1686, ali  je stradalo u Rakocijevom ustanku 1704. kada su ga minirali Austrijanaci. Bačka tvrđava je građena opekom, osnove u obliku  nepravilnog petougaonika, na čijim uglovima su kružne ili kvadratne kule. Jedina slobodnostojeća kula je moćna branič kula. Ispred ulazne kapije bila je isturena zasebna, barbakan kula. Arheološka istraživanja i obnova tvrđave traju od 1958. godine, a od 2003. u okviru projekta „Vekovi Bača“ radi se na istraživanju hronologije građenja i revitalizaciji kompleksa.